برنامه زمستانه به دریاچه و شب مانی درحصارچال

منطقه حصارچال در ارتفاع 3800 متری، در جنوب شرقی قله علم کوه واقع شده است. دشتی وسیع با موقعیت خاص اب و هوایی که قلل: مرجیکش ، سیاه سنگ ، علم کوه ، خرسان ، منار و... از اطراف و دو یخچال عظیم مرجیکش و خرسان ان را از دو سمت احاطه کرده اند. در فصل بهار و تابستان چشمه سارها و رودهای کوچکی از هر سو به دشت سرازیر شده و برکه ها وچمنزارهای زیبایی را به وجود می اورند. حصارچال مکان مناسبی برای شب مانی و (هم هوایی) برای کوهنوردان داخلی و خارجی ای می باشد که هرساله از اواخر بهار تا پایان شهریور برای صعود به علم کوه به این منطقه پا می گذارند و شبی ارام را در زیر اسمان پرستاره و مهتابی به صبح می رسانند، و راه صعود به قله را در پیش می گیرند. در اواسط تابستان اب و هوای حصارچال بسیار مطبوع و فرح بخش بوده و نسیم خنکی که  در همه جای دشت می وزد، نوازش گر جسم و روح کوهنوردان است.اما گاهی بادهای سردی که از سمت قله های اطراف شروع به وزیدن می کند کافی ست، تکه ابری در اسمان پیدا شده و این نسیم خنک را به گردباد و برف و تگرگ شدیدی مبدل سازد و دشت را در مدت زمان کوتاهی کاملا سفید پوش کند. دریاچه حصارچال در ارتفاع 4000 متری و در زیر گردنه گدوک و گردونه کوه قرار گرفته است.

 

 

 گزارش برنامه:

من و دوست همنورد ام امیرفرهنگ حاتمی،از ماه ها قبل برنامه را تنظیم کرده و با برنامه ریزی دقیق وبا اطلاع کامل از گزارش هواشناسی و شرایط جوی منطقه، این برنامه را اجرا کرده ایم. قابل ذکر است که در تاریخ کوهنوردی ایران هیچ صعود زمستانه ای از این منطقه به قله علم کوه صورت نگرفته است و تقریبا از اواخر ابان ماه هر سال، دیگر هیچ کوهنوردی پا به این منطقه نمی گذارد. امروز یک شنبه 7/9/89 است و ما  پس از جمع کردن وسایل مورد نیازو چیدن کوله هایمان که سنگینی ان به 25 kg  می رسد اماده شده و ساعت 8:45 دقیقه صبح، با ماشین (لندروور)  رودبارک را به قصد حصارچال ترک می کنیم.در ونداربن دمای هوا صفر درجه است و در ساعت 10 که به خرم دشت می رسیم دماسنج  2-  درجه را نشان می دهد، برف و یخی که در مسیر جاده وجود دارد مانع حرکت ماشین شده  و ما ناچاریم تا اخر مسیر ماشین رو، که حدود 1 ساعت طول می کشد را پیاده طی کنیم.                    

11:20 دقیقه از تنگه گلو حرکت می کنیم (دما 5 – درجه  بوده). ما مسیر پاکوب را که پوشیده از برف است انتخاب کرده و بعد ازگذشتن از رودخانه و چند زیگزاگ،در بالای صخره ای استراحت کرده و برای عبور از قسمتهای یخی و خطرناک مسیر،ازگرامپون ( یخ شکن )استفاده می کنیم.ساعت 1 کم کم خود را به پل دوم (داخل تنگه) نزدیک کرده و گرامپون ها را از کفش هایمان جدا می کنیم و از قسمت افتابگیر به راه خود ادامه می دهیم. 1:40 تا 2:10 دقیقه در ابتدای حصارچال استراحت کرده و نهار می خوریم سپس در ساعت 4 عصر در وسط دشت به سنگ چینی که چوپانانان از ان به عنوان جان پناه استفاده می کنند می رسیم اما حدود 1 متر برف در ان انباشته شده است ،دست به کار شده و بعد از 2 ساعت،به سختی برف را به بیرون ریخته و ابتدا فرش ( زیلویی ) که در انجا بوده روی زمین پهن کرده  و بعد( فومی ) را که همراه خود اورده ایم را رویش قرار داده تا مانع  رطوبت و سرما  گردد،به سختی چادر را در درون سنگ چین برپا می کنیم. از 1 پوش (لایه ی) اضافی برای 3 پوش کردن چادر و از 1 گاز پکنیک هم برای گرمای درون چادر استفاده می کنیم ،اما با وجود چند لایه کردن پوشش و زیره چادر،شب داخل چادر به حدی سرد بوده که بدون دستکش و کلاه، سرما غیر قابل تحمل است ودر داخل دما از( 10-  درجه) و بیرون هم از ( 20 - درجه) گذشته است. 1 ساعت ازوقت خود را صرف برف اب کردن برای درست کردن چای و اب اشامیدنی می کنیم  و بعد هم شام و سپس به داخل کیسه های خواب رفته و در مورد برنامه فردا با هم گفتگو می کنیم.

دوشنبه : 8/9/89  ساعت 6:30 دقیقه صبح از خواب برمی خیزیم و بعد از صرف صبحانه، با اینکه قصد صعود قله مرجیکش و حتی علم کوه را داشتیم ، به خاطر سرمای شدید، از این کار صرف نظر کرده و برای رفتن به دریاچه اماده می شویم و 9:30 حرکت می کنیم. چند دقیقه بعد امیرفرهنگ به سمت چادر باز گشته و من هم خود را به دریاچه می رسانم.اما دریاچه کاملا یخ زده و بعضی از قسمت های کف ان به خوبی قابل مشاهده است . سوزش و سرمای هوا بسیار زیاد بوده و حتی دستکش2 پوش گورتکس و جوراب های زخیم کوهنوردی هم دیگر نمی توانند از بی حس شدن انگشتان جلوگیری کنند.و شارژ پر باطری دوربین هم بعد از تنها 13 ثانیه فیلم برداری ( دِشارژ) و خاموش می گردد. من سریعا به سمت چادر باز میگردم و قبل از شدت گرفتن باد، چادر را جمع کرده و 12:20 دقیقه از حصارچال خارج می شویم. 2:10 به تنگ گلو  و 5 عصر در ونداربن برنامه را به پایان رسانده، سوار ماشین شده و به رودبارک بازمی گردیم.ما در این برنامه  تجربه ی بسیارخوبی کسب نموده  و خود را برای صعود های زمستانی  به قلل مرتفع تخت سلیمان و علم کوه اماده می کنیم.